وقتی خودت دعا میکنی بزرگ بشی 

مثل خیلی از اونهایی که واقعا بزرگ شدند 

حراسی نداشته باش اگر حتی یک دوست به تاریکی های تونل ببرت 

گرچه هنوز ظلمت تو از ظلمت تونل کمرنگ تر باشه 

حالا که اون محبوب دلها داره بزرگت میکنه 

غر نزن 

بهونه نگیر  

یکم فکر کن اگر این تونل نبود چی میشد؟ 

نمیزاره تو سیاهی ای که دیگران برات درست کردند بمونی 

مطمئن باش 

به ایه ی زیر که عقیده داری! 

: 

فمن یکفر بالطاغوت فیومن بالله فقداستمسک بالعروةالوثقی 

الله ولی الذین ءامنوا یخرجهم من الظلمات الی النور

اینجا عروج عاشقان داغی به دل دارد  

اینجا تمام عشق  

های و هوی لحظه های بیکران جبهه ها دارد  

همه مستند و دیوانه  

همه در غیر کاشانه  

ولی همچون پرستوها  

به دنبال یه کاشانه  

من ِ بد بخت شرمگین و   

من ای از خود سرآزین و  

من ای که   

لحظه های خود   

به جای عشق بازیم و   

کجا رفته است دل از من  

کجا رفته است روح من  

من از چند یاس پرسیدم  

یکی گفتش این ،من هم  

ولی تو در توانی،بر سرِ نوری و   

در آخر به سوی لاله رویی و   

ولی این را نمی یابی  

که همچون داغداری و   

نمی آیی!  

و می آیی و در راهی،سپس خواهی برفت از راه  

اگر که تو ،نتوانی برانی از خودت اورا  

همان من را  

منِ او را  

به سوی عاشقان آییم  

به سوی دلبران آییم  

به سوی استخوان های  

پر از نور و دلی پر ازفغان آییم  

ولی   

این مَن  

همینجا بایدش ماندن  

ولی ماندن در اینجا سخت راهی بی امان خواهد  

دلم را گر بزارم در همین وادی رها گردم  

دعایم میکنند گر راهی وادی عشق و   

موسمِ دلهای نورانی یارم باز برگردم  

قطعه ای از قلب مشکینم  

برای عاشقانِ یار و   

دلدار جهان ماند 

اسفند1386 

دوم دبیرستان 

بازدید از مناطق عملیاتی 

جنوب-معراج شهدای پادگان شهید محمودوند

بازهم نیمه شب است  

و همین نزدیکی...  

صدایش به دلم خواهد آمد که بگوید بدوید!  

بدوید و دل خود چشمه کنید  

و بیایید و بگویید خدا!  

و بایستید به نماز...  

دل صد رنگ ِ جهان   

و نباشید فقط در پی نان  

و بیایید و بگیرید طراوت  

به دورکعت عشق  

در وقت سپاس 

تابستان1386